พฤติกรรมศาสตร์มนุษย์ของลักษณะการเดิน

คนที่เดินเอามือกอดอก หมายความว่า เขาคนนั้นกำลังต้องการใช้สมาธิมากด้วยกำลังใช้ความคิดมาก

คนที่เดินเอามือไขว้หลัง หมายความว่า เขาคนนั้นกำลังสับสนกับสิ่งที่ปรากฏขึ้นในชีวิต

คนที่เดินก้มหน้ามองพื้น หมายความว่า เขาคนนั้นกำลังมีความวิตกกังวลใจที่สื่อไปในทางที่กลัวอยู่ในใจ

คนที่เดินเอามือป้องมองฟ้าอยู่เรื่อยๆ บ่อยๆ หมายความว่า เขาคนนั้นกำลังท้อกับชีวิตเมื่อไหร่จะดีเหมือนกับคนอื่นเค้าบ้างสักที

การเดินแบบกระแทกส้นเท้า ทั้งเดินเร็วหรือช้า ไม่ว่าจะเสียงดังหรือเบา เขาคนนั้นเป็นคนมักโกรธและให้สังเกตได้เลยว่าคนเหล่านั้นจะมีดวงตากลมๆ โตๆและบางครั้งดวงตาโปนด้วย

การเดินแบบจิกเอาปลายเท้าลงพื้นก่อน คนเหล่านั้นมักจะเป็นคนที่มีความทะยานอย่างมาก อาทิ อยากเก่งกว่าคนอื่น  อยากเด่นกว่าคนอื่น  อยากได้รับคำชมมากกว่าคนอื่นๆ พวกนี้จะทำทุกวิถีทางให้ต้นก้าวหน้าขึ้นมาเป็นใหญ่แม้จะต้องแทงหลังเลื่อยขาใครก็ตาม ทำได้หมด

การเดินแบบปลายเท้าแยกออกจากกัน  กล่าวคือปลายเท้าซ้ายฉีกออกไปทางซ้าย  เวลาก้าวเดินปลายเท้าขวาฉีกออกไปทางขวา  เวลาก้าวเดินลักษณะนี้เรียกว่าคนหลงหมายถึงลุ่มหลงง่าย

การเดินแบบปลายนิ้วและส้นเท้ารวมถึงฝ่าเท้าขึ้นลงพร้อมกัน  เวลาก้าวลักษณะนี้คือการเดินของผู้มีบุญญาธิการในทางธรรม

การเดินแบบตัวตรง  สื่อให้เห็นว่าเขาคนนั้นเป็นคนเจ้าระเบียบ

การเดินแบบไหล่ห่อไหล่หุบ สื่อให้เห็นว่าเป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูง  คิดมาก  เอาแต่ใจพอควร  เจ้าอารมณ์

การเดินแบบแกว่งแขน (ไม่ใช่การแกว่งแบบปกติ) หากเป็นหญิงสื่อให้เห็นว่าเป็นคนมักมากในกามรมย์  หากเป็นชายก็พวกนักเลงสตรี

ส่วนลักษณะการเดินอื่นๆที่มิใช่เกิดจากธรรมชาติอาทิเดินแบบคนขาเป๋ ขาด้วน ใส่ขาเทียม ลักษณะอย่างนี้ไม่สามารถที่จะพยากรณ์ได้  เพราะเขาได้เสียจริตแห่งการเดินไปจากตามความเป็นจริงแห่งธรรมชาติแล้วนั่นเอง

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *